· 

Elk puzzelstukje zal uiteindelijk perfect passen


Kindje L en ik zitten naast elkaar aan tafel te puzzelen. Tijdens het puzzelen vraagt kindje L aan mij of ik ook kinderen heb. Ik knik en zeg trots wel twee jongens. 

Ze kijkt op, 'hoe oud zijn zij?' Vraagt ze nieuwsgierig. Ik antwoord dat ze nog klein zijn, 3 jaar en 1 jaar. Verbaasd kijkt ze mij aan 'Maar, waar zijn ze nu dan? En..' ik hoor dat ze haar woorden inslikt. 'Ze zijn ook aan het spelen, maar dan bij een andere opvang. Misschien spelen ze nu ook met een puzzel, net als ons' glimlach ik en puzzel een stukje vast. 

We puzzelen wat verder en ik zie dat ze nog wat wil vragen. Ze kijkt op en weer terug naar de puzzel. 'L. je mag mij alles vragen hoor' Ze kijkt weer op. 'Mis jij je kindjes niet?' Even keek ik weer naar de puzzel, 'weetje, ik mis ze elke dag, zodra ik ze heb afgezet begint het missen al, maar ik word weer stinkend blij als ik ze strakjes weer zie' ze grinnikt even. 'Ik pak even wat drinken, wil je ook wat?' Ze knikt en ik schenk 2 bekers sap in en geef haar een beker.

'Juf' gaat kindje L verder. 'weetje als ik hier ben mis ik mama ook. Ik vind het wel leuk hier hoor' zegt ze er snel achteraan. 'Maar soms wil ik gewoon naar mama' en ik zie dat ze wat emotioneel wordt. 'Dat begrijp ik heel goed' en ik geef haar stootje met mijn schouder tegen haar schouder 'Echt?' Vroeg ze hoopvol. Ik bevestigde door ja te knikken 'Maar, mama's en papa's moeten soms werken, juist om leuke dingen te kunnen doen op de vrije dagen. En ik weet zeker dat als mama straks jou op komt halen, dat zij ook stinkend blij is jou te zien' ik zag dat ze een glimlach kreeg 'dat denk ik ook' zegt ze erachter aan en ze nam een slok van haar drinken. Ze pakte het laatste puzzelstukje en ze duwde het in de puzzel.. 

Liefs Kelly

Reactie schrijven

Commentaren: 0