· 

Plakplaatje

Plakplaatje

Ooit lang geleden hadden we een koffie- en thee momentje in de ochtend, als de kinderen werden gebracht. De kinderen mochten dan in de peutergroep spelen en wij zaten met de ouders geparkeerd voor de deur.

Zo ook die ene ochtend. De tafel zat gezellig vol. Een jongetje liet vol trots zijn tattoo zien. We prezen het plakplaatje en het mannetje genoot. Een vader naast mij, formaat uitsmijter maar hart van goud,  rolde zijn mouw op. En daar verscheen een tekening formaat A4 op de brede bovenarm. “Dat is mijn tattoo”.

Daar zat het kleine mannetje bijna met zijn kaak op zijn knietjes te staren van zijn arm naar de arm met die gigantische tattoo. Ik ben nou wel benieuwd of dit nou een motivatie is geweest en er een ex-baloetje rondloopt met een tattoo formaat A3. 

 

 

 

 

Uitleg foto: ik heb ooit een muurschildering mogen maken van een nijntje met een  treintje. Toen het kindje geboren was ging ik op kraambezoek. Ik had een schilderijtje gemaakt van een stoere nijn met een 3, aangezien hij de derde in het gezin is. Zijn vader heeft dit schilderijtje om laten zetten in een tattoo op zijn kuit. En zolang onze paden op het schoolplein hebben gekruist was het steevast: “Hey Willenijn” (en voeg daar een plat accent aan toe)

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0